2015
Μου φωνάζει; Ναι / Μου φέρεται άσχημα; Ναι / Με αγαπάει; Σίγουρα / Μου μαθαίνει ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα; Ναι / Με θέλει; Ίσως / Έχει το δικαίωμα, αφού με αγαπάει, να μου φέρεται άσχημα; Ε, νομίζω πως ναι / Θέλω να με αγαπάει; Για πάντα / Μου είπε πως αν το κάνω καλά θα ανέβω πιο ψηλά, σωστά; Σωστά / Αφού απ’ τον ίδιο σωλήνα τρώγαμε κι αναπνέαμε θα με αγαπάει ό,τι κι αν της κάνω; Σίγουρα; / Είμαι τόσο καλός όσο αυτός, έτσι; Πιο καλός / Πριν με χάιδεψε και τώρα με χτυπάει; Σίγουρα, το αναγνώρισα αυτό το χέρι. Αγάπη μου / Αφού έτσι έκανε κι εκείνη, σωστά δεν το κάνω κι εγώ; Όχι / Είμαστε φτιαγμένοι απ’ το ίδιο υλικό; Όλοι / Μα γιατί; Αφού μόνο εγώ μπορώ να το κάνω όπως πρέπει να γίνει / Τι να κάνει ο κύριος στην κυρία; Ό,τι πω εγώ / Με νοιάζει; Δυστυχώς πάντα / Πεινάω, θα με ταΐσεις; Αν το έκανες καλά / Πονάω, δεν ακούς; Εσύ μου είπες πως θα έκανες τα πάντα για μένα / Μήπως με μισεί επειδή της κατέστρεψα τη ζωή όταν με έκανε; Μπορεί / Μήπως μαζί είμαστε πιο δυνατοί; Σίγουρα. Οι άλλοι το ξέρουν;
Πέντε άνθρωποι, πέντε σημεία στο χώρο ή πέντε σημεία στο χρόνο μιας ζωής. Μια παράσταση που μάλλον δείχνει παρά σχολιάζει πως όλοι μας ασκούμε εξουσία. Μια μάνα, ένας σύντροφος, ένας φίλος, ένα αφεντικό και ένα παιδί. Μια κινητική αφήγηση στιγμών της ζωής των πέντε ανθρώπων που βαδίζουν όλοι τους στα ίδια μονοπάτια. Ο καθένας θα διαλέξει τη θέση του, την κατεύθυνσή του και τη στιγμή που θα βρεθεί να εξουσιάζει εκούσια ή ακούσια, άμεσα ή έμμεσα τους άλλους. Στο τέλος; Όλοι είμαστε φτιαγμένοι απ’ το ίδιο υλικό.
Μια μητέρα, ένα παιδί, ένας φίλος, ένας σύντροφος και ένα αφεντικό πλέκουν μια ιστορία που πάνω απ’ όλα γίνεται οικουμενική. Η χορογραφική προσέγγιση δίνει έμφαση στην ιδιαίτερη κινητική ταυτότητα και σχέση εξουσίας του κάθε ρόλου, χωρίς να καταφεύγει στην προσωποποιημένη αφήγηση των πέντε ιστοριών.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σύλληψη/Χορογραφία: Άρτεμις Λαμπίρη
Πρωτότυπη Μουσική Αλέξανδρος Καραδήμος /Δημήτρης Τάσαινας
Ερμηνεύουν: Κάντυ Καρρά, Κωνσταντίνος Ρίζος, Ιωάννα Τουμπακάρη, Αχιλλέας Χαρίσκος +1
Φωτισμοί: Μιχάλης Κλουκίνας
Κουστούμια: Δήμητρα Λιάκουρα
Φωτογραφίες: Σταύρος Πετρόπουλος
Promo video/Trailer: Σταύρος Συμεωνίδης
Πρεμιέρα στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων 14/02/2015
Συμπαραγωγή:
Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών , Ίδρυμα ΝΕΟΝ και ομάδα χορού ΜΑΝ
Διάρκεια παράστασης: 60 λεπτά
Οι περισσότεροι άνθρωποι αποκτούν στην πορεία της ζωής τους το ρόλο του γονιού, του καλύτερου φίλου, του συντρόφου, του δασκάλου, του προτύπου ή κάποιον τέτοιο παρεμφερή ρόλο που εμπεριέχει μέσα του μια έννοια εξουσίας. Τουλάχιστον για μια στιγμή στη ζωή μας, θα βρεθούμε σε θέση εξουσίας απέναντι σε κάποιον.
Φύσει, θέσει ή ιδιότητα, η εξουσία -το να είναι κανείς «από πάνω»- είναι ικανή να αλλάξει την προσωπικότητα ή τη συμπεριφορά των ανθρώπων.
Πώς οι άνθρωποι διαχειρίζονται την εξουσία όταν αυτή θεωρείται δεδομένη; Μια μητέρα ενεργεί πάντα με γνώμονα το όφελος του παιδιού της ή μήπως και το δικό της όφελος; Ένας πρωθυπουργός ενεργεί πάντα για το καλό της χώρας που κυβερνά ή για το προσωπικό του όφελος; Μια φιλία επιβιώνει έναντι μιας ερωτικής σχέσης ή γίνεται ανταγωνιστική; Πότε αρχίζουν όλα; Πώς εσωτερικεύουμε την εξουσία και τι αντίκτυπο έχει στις ζωές μας;
Πέντε άνθρωποι: Μια μητέρα, ένα παιδί, ένας φίλος, ένας σύντροφος, και ένα αφεντικό.
Το "Me On Top" είναι μια παράσταση χορού με 5 κεφάλαια που αλληλο-επικαλύπτονται. Πρόκειται για την ιστορία μιας μητέρας, την ιστορία ενός παιδιού, την ιστορία ενός φίλου, την ιστορία ενός συντρόφου και την ιστορία ενός αφεντικού σε συνδυασμό με τους ανθρώπους που τους περιβάλλουν. Αυτές οι πέντε ιστορίες ασχολούνται με την αλλαγή μέσα σε κάθε άνθρωπο, όταν αυτός αποκτά τον έλεγχο. Τι συμβαίνει όταν οι εργαζόμενοι δεν υπακούν στο αφεντικό τους; Πώς συμπεριφέρεται ένας άντρας όταν βρίσκεται ταυτόχρονα με τον κολλητό του και την κοπέλα του; Πώς αφηγείται το παιδί την ιστορία του και πώς η μητέρα; Τρεις γυναίκες και δυο άνδρες που μπορούν ταυτόχρονα να εξελιχθούν σε «θύτες» και «θύματα», σε «ηγέτες» και «ακόλουθους». Το ποιος χρειάζεται ποιόν δεν είναι παρά ένα παιχνίδι του μυαλού αφού όλοι χρειάζονται τους άλλους για να έχει αντικείμενο ο τίτλος τους.
Το “Me On Top” αγγίζει ένα ευρύ φάσμα των πτυχών της εξουσίας και αναφέρεται σε καταστάσεις που κάθε ένας από εμάς μπορεί να συναντήσει στη ζωή του.
Στη χορογραφική διαδικασία θα διερευνήσουμε κάθε ρόλο ξεχωριστά προκειμένου να βρούμε τη δική του προσωπική κινητική ταυτότητα. Πώς μοιάζει η κίνηση του συντρόφου στα 20 του και πώς αλλάζει όταν αυτός γίνεται 50; Πώς μετασχηματίζεται όταν αυτός είναι «από πάνω» στη σχέση του; Ερευνώντας κάθε χαρακτήρα ξεχωριστά θα προσπαθήσουμε να βρούμε κλισέ και αναγνωρίσιμες κινήσεις που διαμορφώνουν τη συμπεριφορά του, καθώς και ένα μοναδικό χαρακτηριστικό που κάνει αυτό το πρόσωπο ξεχωριστό στο περιβάλλον του.
