Η δημιουργία του 2022 της χορογράφου Άρτεμις Λαμπίρη εμβαθύνει στην έννοια της ελευθερίας ως εμπειρία, που αφήνει το αποτύπωμά της στο σώμα. Δέκα ερμηνευτές διαφόρων ηλικιών (17-58) αφηγούνται τις προσωπικές τους ιστορίες ελευθερίας μέσα από την κίνηση. Διαπραγματεύονται επί σκηνής τα όρια μεταξύ ατομικής και συλλογικής ελευθερίας. Αφήνουν τα σώματά τους να μιλήσουν για όσα θυμούνται, έχουν νιώσει, έχουν ζήσει και έχουν καταγράψει.

Οι εμπειρίες καταπίεσης και απελευθέρωσης γίνονται ο πυρήνας της χορογραφικής διαδικασίας και δημιουργίας. Πώς ορίζεται η ελευθερία — όχι μόνο ιστορικά και φιλοσοφικά, αλλά και μέσα από τις προσωπικές μας αφηγήσεις και αυτές των ερμηνευτών, οι οποίοι καλούνται να συνυπάρχουν και να διαμορφώνουν έναν κοινό χώρο μέσα από τις διαφορές τους; Τι σχήμα, χρώμα και μορφές παίρνει η ελευθερία στην καθημερινότητά μας; Η ελευθερία είναι μπλε, με μωβ βούλες και χρυσόσκονη. Είναι ήρεμη, σαν κοιτάει κανείς τον ορίζοντα· βρίσκεται στη συνύπαρξη, στη μοναξιά, ακόμη και στον φόβο. Η ελευθερία γεννιέται μέσα από τον αγώνα· είναι δικαίωμα. Η ελευθερία είναι μια ανεμπόδιστη ανάσα.

Η διαδικασία δημιουργίας ξεκίνησε με έρευνα πάνω στο θέμα της ελευθερίας και της καταστολής και συνεχίστηκε με πάνω από 40 συνεντεύξεις ανθρώπων διαφορετικών ηλικιών και υποβάθρων. Μήνες αργότερα, οι ερμηνευτές συναντήθηκαν με τη χορογράφο στο Θέατρο, ένα Θέατρο για τις Τέχνες για 10 συνεχόμενες ημέρες, 10 ώρες κάθε μέρα, προκειμένου να δημιουργήσουν την παράσταση, να γνωριστούν μεταξύ τους και να σχηματίσουν μια καλά κουρδισμένη ομάδα. Ένας από τους κύριους στόχους ήταν να ξαναζήσουν τις μέρες του περιορισμού και της καραντίνας, ώστε η παράσταση να αποτελέσει στη συνέχεια μια κραυγή για ελευθερία και επικοινωνία με το κοινό.

Εν μέσω μιας περιόδου περιορισμένων ατομικών ελευθεριών, η χορογράφος αντιμετωπίζει ένα φλέγον ζήτημα, δημιουργώντας μαζί με τους ερμηνευτές και, μέσω αυτοσχεδιαστικών πρακτικών, 10 ξεχωριστές παραστάσεις.